Σ τον καινούριο τόπο προσγειωμένο άτσαλα, το βρέφος-κροκόδειλος σηκώνεται και αρχίζει να σέρνεται πανικόβλητο. Οι τέσσερις διαστάσεις του περιβάλλοντος το αποπροσανατολίζουν και η πείνα είναι η πιο σίγουρη πυξίδα του. Βρίσκει μια σκουριασμένη πινακίδα που γράφει «Έξοδος» με ξεβαμμένη κόκκινη μπογιά και δίπλα της ένα μεγάλο τόξο που υποδεικνύει πορεία προς τα αριστερά. Ακολουθεί την διαδρομή χωρίς δεύτερη σκέψη, προσπαθώντας να διαφύγει από το εφιαλτικό περιβάλλον. Ο χώρος δεν παρουσιάζει κανενός είδους καιρικό φαινόμενο και η ταχυκαρδία του κροκόδειλου μοιάζει να είναι το μόνο χειροπιαστό παράδοξο ανάμεσα στην ροή της ύλης που οργιάζει τριγύρω του σε διαφορετικές μορφές και εναλλάσσει τις πτυχές της παλμικά από την μια στην άλλη. Χαμογελά σπασμωδικά με ειρωνική ικανοποίηση γιατί δεν φέρει κανένα τραύμα από την πτώση του ενώ υπολλείματα τροφής, προερχόμενα από το χέρι του στρατιώτη, κρέμονται από το κλειστό αφυδατωμένο του στόμα. Προσπαθεί να καταπιεί καλά μα δεν μπορεί και γκρινιάζει. Υπόκωφα ακούγεται ο βόμβος μιας νεκρής τηλεφωνικής γραμμής και έτη φωτός πιο μακριά οι παφλασμοί δέκα οργισμένων ωκεανών, ο ένας επάνω στον άλλον, να οργιάζουν μανιασμένα.

Σε κάποιο σημείο λίγο πιο πίσω από τα γρυλίσματα του, ακούγονται αμυδρά οι στιχομυθίες ενός μικρού κοριτσιού και ενός νεαρού που συνομιλούν σχεδόν στο σκοτάδι. Εκείνος δεν μπορεί να ξεχωρίσει την πινακίδα και νιώθει εγκλωβισμένος ενώ προσπαθεί να βρει κάτι χαμένο. Εκείνη προσπαθεί άτσαλα να τον τρομάξει. Το καταφέρνει, σχεδόν.

Ακολουθώντας την πορεία των τόξων με γοργούς βηματισμούς βλέπει από μακριά μια ωοθήκη, στο μέγεθος ενός πλανήτη, να αναπάλλεται με περισταλτικά κύματα, λαμπυρίζοντας τόπους-τόπους σαν πασπαλισμένη με φωσφορίζουσα «γκλίτερ» σκόνη ενώ δυο δαχτυλίδια σκούρων μεταλλικών πετρωμάτων γυρνούν σε τροχιά τριγύρω της. Ένα σημείο της επιφάνειας της προσφάτως διαρρηγμένο, προσπαθεί να στάξει μια παχύρρευστη σταγόνα.

Το βρέφος-κροκόδειλος υποψιάζεται πως βρίσκεται στα έγκατα ενός φρεσκοπλυμένου κορμιού. Προχωρώντας ακόμη λίγο προς το μέρος της σκοντάφτει με την μουσούδα του πάνω σε μια πλαστική διάφανη μεμβράνη που καλύπτει από άκρη σε άκρη το οπτικό του πεδίο. Από πίσω της και ακριβώς μπροστά του, μπορεί να διακρίνει εικόνες που παίζουν σαν προβολή σινεμά πάνω στην επιφάνεια της τεράστιας ωοθήκης, μια σκύλα, στην θολή μορφή ενός κοριτσιού που μόλις έχει πάρει το μπάνιο της, τυλιγμένη με ένα διπλό λευκό σεντόνι. Έλκεται από την εικόνα αυτή και θέλει να πάει κοντά της. Πασχίζει να διαπεράσει το εμπόδιο με κοφτά, δυνατά χτυπήματα αλλά η ελαστικότητα του υλικού της δεν του το επιτρέπει.

Ακούγοντας ένα συριχτό ήχο πίσω από την πλάτη του γυρνάει και βλέπει έκπληκτα να περνάει από μπροστά του ένα τεράστιο κουτί με κατακόκκινο περιτύλιγμα, στις διαστάσεις ενός ουρανοξύστη, δεμένο με μια εξίσου υπερμεγέθη φαρδιά πράσινη κορδέλα, στο πλάτος ενός φαρδύ αυτοκινητόδρομου. Η πρώτη του επιφάνεια, λίγο λερωμένη, εισέρχεται αργόσυρτα με σπίθες και με ηλεκτρονικούς ήχους περνώντας στην άλλη πλευρά της μεμβράνης δίχως να την σκίζει, σχεδόν σαν να απορροφιέται. Οι θρυμματισμοί και ο ήχος της πτώσης από εκατοντάδες πλαστικά κομματάκια που σκορπούν καθώς και ένας γιγαντιαίος μικροφωνισμός, σαρώνουν με το ωστικό τους κύμα το ακουστικό πεδίο.

-«Η σύμπτωση εδώ δεν αποτελεί μέσο ερμηνείας καμμίας μπερδεμένης κατάστασης».

Το βρέφος-κροκόδειλος δεν είναι ικανό να προστατέψει την ακοή του και έτσι όλα τα μικροσκοπικά οστά του έσω ους ραγίζουν αναπόφευκτα. Παρά τον πόνο και την αιμορραγία που έχει πλημμυρίσει τον ακουστικό του πόρο -η οποία κυλώντας προς τα έξω αντί να πέσει, ανεβαίνει προς τα πάνω με ισχυρή επιφανειακή τάση σχηματίζοντας τέλειες σφαίρες- με ένα εκπληκτικό αντιδραστικό σάλτο για ερπετό, καταφέρνει και γαντζώνεται στην τελευταία άκρη της πιο μακριάς από τις ελεύθερες άκρες της κορδέλας που κυματίζουν, λίγο πριν εισέλθει και αυτή στην άλλη πλευρά της πλαστικής μεμβράνης. Με το τύλιγμα του κορμιού του από μια βραχυκυκλωμένη ριπή ρεύματος, τρίζοντας με οξύ τρόπο το νευρικό του σύστημα, οι φολίδες του δέρματος του ξεκολλούν και πέφτουν, με την κίνηση που κάνουν τα φθινοπωρινά πλατανόφυλλα στο λευκό πλακάκι.
Το βρέφος-κροκόδειλος από την ένταση του πόνου χαλαρώνει τις λαβές του και πετάγεται γδυτό, με την γκρίζα του επιδερμίδα εκτεθειμένη, μερικά μέτρα πιο μακριά. Μόλις που προλαβαίνει απογοητευμένο να δει την μέχρι πριν από λίγο ανοιχτή δίοδο της πλαστικής μεμβράνης να κλείνει με ταχύτητα πίσω του και το τεράστιο κουτί με το κατακόκκινο περιτύλιγμα να βρίσκεται ολόκληρο στην άλλη πλευρά.
Κοιτώντας καλύτερα το σημείο στο οποίο έχει άτσαλα προσγειωθεί, παρατηρεί στο βάθος μια πόρτα λευκή με κατώφλι μαρμάρινο ενώ τριγύρω βρίσκονται στραβωμένοι στην θέση τους σταυροί και ταφόπλακες ρημαγμένες, λες και οι πεθαμένοι το έχουν σκάσει και τριγυρνούν άσκοπα χαμένοι στον χώρο. Μια άσχημη μυρωδιά που όλο και δυναμώνει το πλησιάζει και το βρέφος-κροκόδειλος ανεβάζει τους παλμούς της καρδιάς του, σχεδόν τόσο που το ψυχρό του αίμα δεν επιτρέπει. Ορμώντας, γραπώνει το πόμολο της πόρτας και σπρώχνοντας με το βάρος του κορμιού του την ανοίγει, μπαίνει μέσα και την κλείνει τρομοκρατημένο, ασφαλίζοντας την με τον σύρτη.

-«Υπάρχουν σαφώς χειροτέρα μέρη από αυτό».

Ο πάλλευκος νέον φωτισμός τρεμοπαίζει από την υγρασία και ο ήχος των σταλαγματιών που πέφτουν πλατς, πλατς μονότονα από τις διαρροές τους, αντηχεί στον κενό -στο ίδιο βαμμένο, κατάλευκο, αποστειρωμένο χρώμα- διάδρομο που απλώνεται μπροστά του. Απόλυτη ησυχία εκτός από τον αδιόρατο βόμβο που παράγει ένας ασύρματος γεμάτος γρατζουνισμένα παράσιτα πίσω από τους τοίχους. Φαίνεται σαν κάποιος να προσπαθεί να επικοινωνήσει.

Σερνάμενο κατά μήκος του διαδρόμου μπορεί κάτι να διακρίνει στο τέλος του. Μια πλαστική φωλιά γεμάτη γιγαντιαία πιτσιλωτά αυγά, στοιβαγμένα άτσαλα το ένα με το άλλο. Η σιελόρροια του, υποδεικνύει ξανά την πείνα που δεν έχει ικανοποιηθεί ακόμη και το ωθεί κατά πάνω τους. Πριν προλάβει να τρυπήσει το κέλυφος του πρώτου, το ντουλάπι ανοίγει και ένα τεράστιο χέρι εισέρχεται στον χώρο ψαχουλεύοντας. Το βρέφος-κροκόδειλος ορμώντας με ένα σάλτο προλαβαίνει και καταφέρνει ένα εκτεταμένο τραύμα στον γιγαντιαίο αντίχειρα, εντελώς αμελητέο όμως όσον αφορά τις διαστάσεις της τεράστιας λαβής, λίγο πριν αυτή αφαιρέσει την πλαστική συσκευασία των αυγών από τον χώρο.

Τα φώτα σβήνουν όταν το ντουλάπι κλείνει, με το χαρακτηριστικό τσσσσς! μιας φλόγας που κάποιος την έπνιξε με τα σαλιωμένα δάχτυλα του. Το βρέφος-κροκόδειλος ασφυχτιά και αιμορραγεί πιο πολύ από τις πληγές στα αυτιά του. Λιπόθυμο από την ακατάσχετη αιμορραγία, πέφτει ανάσκελα πάνω στην πλάτη και στους αγκώνες του. Μένει εκεί γυμνό, ανασαίνοντας ασθματικά ενώ μίγμα από αίμα και σάλιο τρέχει από την μύτη του και την ανασπασμένη κάτω του γνάθο.